جاودانه ای برای زندگی نیست این اطوار آدم ها زایش ناقص خواسته هایشان هست در همه جا خود را آرمانی نزدیک نشان می دهند اما واحه ای پر ابهام در میان جماعتی سرخوش که افتخار شان صید لذت است در گردش اند ! نمیدانم توهم بودنمان تا کجا پیش خواهد رفت اما قطعا رونق احساس و عشق و صفای ما روزی پایان را می بیند بله نبودن ما از بود ما منشا گرفته هست ....

+ به قلمِ داهول ( دامت برکاتهُ )  |