خلوتی ساخته ام از سکوت هایت تا فریاد شوم ! باورم با حضورت شفا می یابد . هرگز برای نقش ام هیچ نقشه ای رسم نکردم جغرافیا ی حرف هایم به وسعت پذیرش دل توست. خانه دلم در تملک اندوه است خنده مستاجر پر حاشیه ای برای آن است .
+
به قلمِ داهول ( دامت برکاتهُ )
|