چشمانم از انتظار نگاه تو تاول زده ! رسم جفا رفتن است اما تو نیامدی تا رفتن معنا شود . طلوع لبخندت با تلاوت اشک من مترادف شد این قائله را هیچ سامانی نبست ! نفس هایم آلوده هواخواهی دیگران است این ابتلا حکایت از دلی گرسنه دارد....
+
به قلمِ داهول ( دامت برکاتهُ )
|